*سیزده بدر94، ماهگردهفدهم، وسفربه شمال*

یه سلام پرانرژی به تمام دوست جونیای گل.خوبین؟ چه خبرا؟  ماهم خداروشکرخوبیم.بعله سیزده بدرامسال هم گذشت.وجوانمردکوچک من هم ماهگردهفدهش روتموم کرد.مبارکه عزیزم.خب بذارببینم ازکجاشروع کنم؟...آهان بعدازاومدن ازهمدان یه چند جامون مونده بودرفتیم عید دیدنی.ازفرداش هم بازسرفه وآبریزش شماشروع شد.بردیمت دکتربعدازدارووبخور بیماریت شدت گرفت وبازمجبورشدم برم خونه ی مامانم اینا.دستشون دردنکنه که همیشه ودرهرشرایطی کمک حالم هستش وهیچ وقت تنهام نمیذاره.مامانی جونم یه دنیاممنون.فرداش بازدوباره بردیمت دکترالبته خودم ازشمابدتربودم ولی فقط آمپول زدم ودکترنرفتم.دوسه روزی گذشت وهم تووهم من بهترشدیم.خانواده ی همسری خودشون روبراسفربه شمال توسه روزتعطیل آماده کرده بودن وچون ازماخواستن باهاشون بریم ماهم گفتیم یه وقت ناراحت نشن وباهاشون راهی سفرشدیم.( البته روزقبل ازراهی شدن دوباره بابایی هردوتامون روبه دکتربردتاازبهبودی حالمون مطمئن بشه. )فداش بشم که اینقدرهوامونوداره دوستت دارم همسری عزیزم.12فروردین6صبح راهی تبریزشدیم تاعمه آرزوایناهم بیان وباهم بریم.یکم توماشین بی تابی کردی خودمم سرم دردمیکرد ولی یکم بعدبهترشدیم.رسیدیم آستاراوشب رواونجاموندیم وبعدازخریدوگردش وخوردن شام خوابیدیم تافردابریم جاهای دیگه.13فروردین بازراهی شدیم تایه جایی روبرانشستن پیداکنیم.دم دمای ظهربودکه یهویی ازماشینمون یه صداهایی اومد...ع؟ صدای چیه؟ زدیم کناروماشین روخاموش کردیم.بعدش هرچه قدرزور زدیم روشن نشد که نشد...به امدادخودروزنگ زدن واونم اومدازشانس بدمون گفت که ماشین دو روزی کارداره وبایداینجابمونه.وااااااای خلاصه وسایل روازماشین آوردیم بیرون وماشینمون رفت براتعمیر.خودمونم باوسایلمون سوارماشین عمووشوهرعمه شدیم ورفتیم براپیداکردن جا.بعله سیزدهمون روبدرکردیم وشب رومجبورشدیم تورضوانشهرسپری کنیم.14فروردین به سمت آستاراحرکت کردیم ویه جایی روبرااستراحت وخوردن نهارانتخاب کردیم وموندیم.عجب مسافرتی قراربودکل جاهای دیدنی روببینیم ولی همش...5بعدازظهرباهزارمکافات ماشینمون تعمیرشد.شکرخدا...6راهی شدیم وتمام راهای رفته روبرگشتیم.تااومدیم حرکت کنیم بارون شروع کردبه باریدن، هواکم کم تاریک شدویه مه سنگین تمام جاده روپرکرد.شش که حرکت کردیم قراربود11شب برسیم.ولی...باوجوداین مه مگه میشدحرکت کرد 11نگهداشتن براخوردن شام تونیر.وای خدای من هنوزکلی راه مونده وکلی هم خسته شدیم.تا1بامدادهم بابایی رانندگی کرد زدیم کنارتایکم استراحت کنیم اونم اصلانشد البته شماازده خوابیدی وگرنه خیلی اوضاع بدترمیشد.بارحرکت کردیم و4ونیم صبح رسیدیم.دیگه نیومدیم خونه رفتیم خونه ی مامانم اینا.بیچاره بابایی 8صبح رفت سرکارماهم یکم استراحت کردیم.عوضش بعدازظهرکلی خوابیدیم .ولی درکل خیلی خسته شده بودیم.دیگه خودتون تصورکنین... وامایکم ازشماپسرگلم بگم اینروزاکلی به من انرژی میدی فدات بشم که بزرگ  شدنت رودارم حس میکنم.خیلی خوشحالم خیلی اینروزامثل آدم بزرگاشدی هرچیزی رومیگم زودجوابمومیدی، هرکاری رومیگم زودانجامش میدی.فدات بشم من عسلکمحرف زدنت بهترازقبل شده دیگه کم کم داری جمله میگی.هرروزباهم شعر، اسم اشیاء، اسم افرادونسبتشون باما، اسم رنگ، شمارش اعداد، اسم اندام های بدن، اسم حیوانات، وکلی کارای دیگه روتمرین میکنیم.میپرسم آرتین مامانی شکمت یاچشمت یابینیت یامی می هات یا گوش هات کو؟ زودنشونم میدی.میگم خوشمزه ی من کیه؟ باصدای محکم میگی بله....من رومامی وبابایی روبابی صدامیرنی.ووقتی میخوای برات کاری انجام بدیم میگی مامااااااااان یابابااااااا.دیگه اصلااذییم نمیکنی وهمش باهام بازی میکنی.عادت کردی وقتی میخوای بخوابی اگه توبغلم باشی بایددستت رو رومی می بذاری واگه هم روپام باشی ودستت نرسه بایدپاتورومی می بذاری وبخوابی.خیلی بهم وابسته شدی .فدات بشم من که وقتی چیزی میگم ونمیخوای جواب بدی باسرت جوابمومیدی.وکلی کلمه یادگرفتی.فدات بشم من عزیزم.خیلی دوستت داریم اینوبدون تنهابهونه ی من وبابایی هستی.فقط مامانی عکسهای شمال زیادن هرچندجاهای زیادنرفتیم ولی زیادعکس انداختیم.انشاالله کامپیوترمون روراه اندازی کنیم وعکسهاروبذارم.چون باگوشی واقعاسخته.هم نمیتونم بچرخونمشون وهم نمیتونم ازسایزشون کم کنم.انشاالله سریه فرصت مناسب همشونومیذارم.فدات بشم من عشق من.